Diyapazon frekansları.

Yaygın frekanslar bir bakışta

Tabloda bir düzen göze çarpar: 128, 256 ve 512 birbirinin iki katıdır. Frekansı iki katına çıkan bir ses bir oktav yukarıda duyulur, bu yüzden üçü de bir do notasıdır. Do'yu 256 Hz'e sabitleyen bilimsel perdeyi fizikçi Joseph Sauveur 1713'te önermişti.

128 Hz diyapazon

128 Hz diyapazon, standart la'dan sonra en çok aranan diyapazondur ve tıbbi bir alettir. Hekim diyapazona vurur, sapın ucunu ayak başparmağı gibi kemikli bir noktaya yerleştirir ve hastaya titreşimi hissedip hissetmediğini, ne zaman durduğunu sorar. Bu, çevresel sinirlerin standart muayenesinin bir parçasıdır.

Böyle bir diyapazon arıyorsanız iki nokta önemlidir: 128 Hz diyapazonlar akort için değil, bu muayene için üretilir. Test ancak neyle karşılaştıracağını bilen bir hekimin elinde anlam taşır. Bu bir teşhis aracıdır, tedavi değildir. Bu sayfa genel bilgi sunar, tıbbi tavsiye değildir: şikâyetiniz varsa bir hekime başvurun.

512 Hz diyapazon

512 Hz, Rinne ve Weber işitme testlerinin klasik diyapazonudur. Bu testler hekimin farklı işitme kaybı türlerini birbirinden ayırmasına yardım eder. 512 Hz, insan kulağının hassas olduğu aralıktadır ve test için yeterince uzun çınlar.

440 Hz ve 432 Hz diyapazon

440 Hz; orkestraların, akortçuların ve piyanoların dünya genelinde kullandığı la notasıdır. 1939'da Londra'daki bir konferansta önerildi ve 1975'te ISO 16 olarak onaylandı. Müzik mağazalarında satılan akort diyapazonlarının çoğu bu frekanstadır.

432 Hz ise yaklaşık üçte bir yarım ton daha pes akort edilmiş bir la'dır ve bazı müzisyenler ile dinleyiciler tarafından tercih edilir. Ayrıntıları 432 Hz ile 440 Hz karşılaştırma rehberimizde bulabilirsiniz.

528 Hz diyapazon ve Solfeggio setleri

528 Hz, Solfeggio frekansları denen dizinin bir parçasıdır. Bu dizide 396, 417, 528, 639, 741 ve 852 Hz de yer alır. Frekanslar, Joseph Puleo ve Leonard Horowitz'in 1999 tarihli Healing Codes for the Biological Apocalypse adlı kitabıyla yaygınlaştı ve sıklıkla DNA'yı onardıkları ya da şifa verdikleri söylenir.

Bu iddialar için sağlam bilimsel kanıt yoktur ve frekanslar doğrulanmış eski bir kaynaktan gelmez. Ses olarak bakıldığında bunlar yalnızca sevebileceğiniz ya da sevmeyebileceğiniz perdelerdir.

Frekans neden sabittir?

Bir diyapazonun perdesi kollarının uzunluğuna ve kalınlığına, metalin sertliğine ve yoğunluğuna bağlıdır. Daha kısa ve daha kalın kollar daha tiz çınlar. Bir çelik diyapazon bir kez akort edildikten sonra frekansı sıcaklıkla bile yalnızca çok az değişir. Diyapazonun bütün amacı budur: güvenebileceğiniz kesin bir ses.

Hertz (Hz) frekansın birimidir: saniyede bir titreşim. 440 Hz'lik bir diyapazon saniyede 440 kez titreşir. Daha büyük sayı daha tiz ses demektir, daha güçlü bir etki değil.